چاپ

بسیاری از فیلم های دنیا متاثر از راشومون هستند

 

 

 

 فیلم راشومون روز یکشنبه 9 دی ماه 1397 ساعت 18 درسالن هویزه موزه انقلاب اسلامی و دفاع مقدس به نمایش درآمد .

شایان ذکر است؛ کارگردان این فیلم آکی را  کوروساوا و ساخته کشور ژاپن است. این فیلم از روی داستان های قتل در بیشه و راشومون رینوسوکه اکتاگاوا نویسنده معروف و فقید ژاپن ساخته شده است.به عقیده بسیاریفیلم راشومون، بهترین فیلم کوروساوا است که توانست نامزد 1 جایزه اسکار شود.

داستان این فیلم، یک جنایت فجیع است که در بیشه ای اتفاق می افتد و افرادی برای شهادت و اینکه این اتفاق چگونه افتاده فرا خوانده می شوند و از دید خودشان داستان را تعریف می کنند.

گفتنی است؛ رامتین شهبازی منتقد سینما و تلویزیون از ابعاد مختلف به بررسی این فیلم پرداخت و آن را مورد نقد قرار داد.

شهبازی در ابتدای این برنامه گفت: یک فیلم مدرسه ای است که سال ها در مدارس سینمایی دنیا تدریس شده است و بیشتر درباره چندپارگی واقعیت است. حقیقت قتلی است که رخ داده و یک راهزنی به خانمی تجاوز کرده و در حقیقت طی ماجرایی همسر این خانم کشته شده است.

وی بیان کرد: آن چیزی که شما بعد از این فیلم در سینمای جهان می بینید و بارها و بارها فیلم هایی ساخته می شود که با روایت های چندپاره مواجه است و پایه اصلی آنها این فیلم است.

این منتقد سینما و تلویزیون اظهار کرد: بسیاری از فیلم های دنیا متاثر از این فیلم هستند و بی درنگ بر سینمای جهان فیلم راشومون تاثیرگذار بوده است. بحث اصلی واقعیت است و وقتی که ما زاویه دید مناسبی به واقعیت نداریم، آن موقع داستان متکثر می شود.

شهبازی تصریح کرد: سوالی که درباره این فیلم مطرح است، این است که، واقعیت چیست و کدام یک از شخصیت ها مقصر هستند؟ یعنی زن داستان مقصر است و یا شخصیت راهزن که درگیر یک هوس می شود و یک زندگی خانوادگی و یک زندگی شخص  را از بین می برد و داستان را تکه تکه می کند.

وی ادامه داد: نه تنها در فیلمنامه این فیلم به تکه تکه کردن واقعیت می پردازد بلکه در اجرا هم به آن پرداخته می شود. در این فیلم گستره جغرافیایی زیادی نداریم وکارگردان سعی کرده جغرافیا را ثابت نگه دارد و در ثبات این جغرافیا داستان خودش را از منظرهای مختلف مطرح کند.

این منتقد سینما و تلویزیون تاکید کرد: ژاپن در یک دوره گذار قرار دارد و کوروساوا این دوره گذار را در داستان خودش می آورد و فیلم ادعای پست مدرن بودن ندارد و از دل این ماجرای مدرن، بحث خودش را مطرح می کند.

شهبازی تصریح کرد: در این فیلم طبیعت تا وقتی که آدم ها با آن خوب هستند، نوای خوبی دارد و زن و مرد در آن در حرکت هستند اما وقتی انسان از بُعد فرهنگی خود خارج می شود، طبیعت آن را ادب می کند و سر جای خودش می نشاند چرا که انسان حق ندارد از طبیعت خودش خارج شود. در صحنه های اول که راهزن ماجرا را تعریف می کند، شبیه به یک میمون می شود و به ذات اولیه خودش بازمی گردد.

وی با بیان اینکه وقتی دوربین در جایگاه قاضی قرار گرفته و همه آدم ها در مقابل دوربین صحبت می کنند و از خودشان سوال می کنند، گویا این طبیعت به مثابه یک آیینه عمل می کند و می خواهد خودشان درباره خودشان صحبت کنند، افزود: اینها همه هشدارهایی است که کارگردان این فیلم می خواهد به واسطه آن، ما را به ذات خودمان برگرداند اما در غرب این اتفاق نمی افتد بلکه آنها از بُعد دیگری مواجه می شوند و با عقلانیت به این ماجرا نگاه می کنند.

این منتقد سینما و تلویزیون گفت: وقتی داستان مطرح می شود، شما شاهد باران هستید و این باران درباره خروش طبیعت می گوید و درباره وجهی از طبیعت صحبت می کند که ناآرام است و مدام به تابلوی آن مبعد برمی گردد و اشاره می کند که حقیقت جای دیگر از این ماجرا است.

شهبازی تاکید کرد: در این فیلم آدم ها سعی می کنند به واسطه ابزار مدرنی به نام سینما به ماجرا پلات بدهند؛ پلات تعقل غربی است، پلات حکمت شرق نیست و در این فیلم کوروساوا از ابزار آنها استفاده می کند که حکمت خودش را تئوریزه کند.

وی با بیان اینکه اگر ما قرار باشد کاملا به آن چیزی که کوروساوا می خواهد بگوید مواجه شویم با یک بحث شوهودی مواجه هستیم که در سنت ریشه دارد، بیان کرد: در قسمتی از فیلم ماجرا را از زوایه دید مرد مطرح می کند، مرد نسبت به زن در آنجا دید منفی پیدا کرده است چرا که از سنت ازدواج خارج شده و به تجاوز تن داده است.

این منتقد سینما و تلویزیون اظهار کرد: در بحث روایت شناسی، بحث ضد زن هم وجود دارد چرا کوروساوا در اینجا دید ضد زن دارد در صورتی که زن خودش قربانی شده اما ظالم نشان داده می شود. به نظر بنده پیر مرد آخر داستان راوی اصلی ماجراست و شما آن را نمی بینید، اما داستان را روایت می کند؛ در اینجا کوروساوا خطای روایت دارد.

شهبازی با تاکید بر اینکه در این فیلم مرد قربانی، زن و راهزن منفی هستند و پیرمرد از دور ناظر بر ماجراست، اینجا دیگر نمی توانیم بگوییم این فیلم پست مدرن است، گفت: فیلم راشومون یک فیلم مدرن هست و یک فیلم پست مدرن نیست چرا که تنها از پیچیدگی روایت استفاده می کند در صورتی که در فیلم های پست مدرن از تکثر بدون طرفداری استفاده می شود. کوروساوا تا نزدیکی پست مدرن آمد ولی به آن وارد نشد.

وی خاطر نشان کرد: زن در این فیلم با وجودی که با لباس سفید ظاهر می شود، اما نشان می دهد که باطن سفید ندارد. نشانه هایی در این فیلم وجود دارد که نشان می دهد مرد پایان داستان راست می گوید.

 

 

 

نظر خود را اضافه کنید.

0
شرایط و قوانین.
  • هیچ نظری یافت نشد